AREN LEON

Tango’nun temelleri demişken, Firpo ve Gardel ile beraber Julio De Caro’yu (1899-1980) çalışmamak ve sizlerle paylaşmamak olmazdı. Nasıl Carlos Gardel Tango’yu vokal yorumlama biçimi ile bir devrim yaptıysa ve Firpo da daha romantik bir türe dönüşmesini ve yaygınlaştırmasını başardıysa, Tango’nun enstrümantal ve armonik olarak zenginleşmesinde de Julio De Caro benzer devrimi yaptı. Julio De Caro da diğer büyük Tango maestraları gibi İtalyan asıllıdır ve müzisyen bir aileden gelmektedir. De Caro’nun babası 1913’te Buenos Aires’in San Telmo semtinde kısa sürede şehrin müzik merkezi haline gelecek bir konservatuar kurar. Babaları küçük Julio’nun piyano ve kardeşi Francisco’nun da keman çalmasını ister, ancak bir süre sonra kardeşler aralarında enstrümanları değiştirirler, Julio kemancı ve Francisco da piyanist olacaktır. Daha küçük kardeşleri Emilio da kemancı olur. Kardeşler kısa sürede Buenos Aires’in önde gelen Tango orkestralarında çalmaya başlarlar ve bu yüzden de babaları ile aralar...

  Roberto Firpo (1884-1969) Tango için bir akımdan öte Carlos Gardel gibi Tangonun temellerinden, köklerindendir. Ayrıca Francisco Canaro (1888-1964) ile beraber “Gelenekçiler”in başını çeker. Tangonun üç büyük “Gelenekçi”si: Soldan sağa Roberto Firpo, Francisco Lomuto ve Francisco Canaro Firpo, aile işinde çalışmak için 15 yaşında okulu bırakır. Müziği çok sevmektedir ve Buenos Aires’te şansını denemek ister, ailesinden çok az bir destek alarak evden ayrılır. Buenos Aires’te tutunabilmek ve bir piyano alabilmek her işi yapar, para biriktirir. Müzik teorisi çalışmak için enstrümana ve nota seslerine ihtiyacı vardır. Şişelere farklı seviyelerde su doldurarak nota seslerini alır ve müzik öğrenir. 100 peso biriktirmeyi başarır başarmaz hemen bir piyano alır, o günü hayatının en mutlu günü olarak anlatmıştır. Uzunca bir süre gündüzleri işçilik ve akşamları da müzisyenlik yapmayı sürdürür. Firpo, Carlos Gardel ile birçok defa konser verir ve birlikte bir de stüdyo kaydı yaparlar. 1913’t...

  Aralık 2019 Fundamentals Milongasını Anibal Troilo ve arkadaşları’na ayırıyor ve böylelikle “Dört Büyükler” serisinin de sonuna geliyoruz. Anibal Troilo da (1914 – 1975) diğer büyük tango orkestralarının şefleri gibi İtalyan kökenli bir aileden geliyordu. Babası ona “Ağlak” anlamına gelen “Pichuco” lakabını vermişti. Çok küçük yaşlarda çevresindeki barlarda dinlediği Bandoneon’un sesine aşık oldu. Annesi ona 10 yaşında iken 14 taksitte ödemek üzere 140 Peso’ya bir bandoneon aldı. Müzik dükkanının sahibi 4. Taksitten sonra vefat etti ve geri kalan ödemeyi talep eden olmadı. Troilo bu enstrümanı ömrü boyunca kullandı. İlk performansını 11 yaşında yaptı ve ilk orkestrasını 14 yaşında kurdu. 16 yaşında Vardaro-Pugliese orkestrasında çaldı ve ardından Juan Maglio, Julio de Caro, Juan D’Arienzo, Angel D’Agostino, Juan Carlos Cobian, Luis Petrucelli orkestralarında ve Tipica Victor’da çaldı. 1937’de kendi orkestasını kurdu ve ilk 2 stüdyo kaydını bir yıl sonrasında gerçekleştirdi. Aynı ...

  Değerli Tangoseverler, Bu ay Fundamentals Milongası programında başka bir Tango devrimcisi Carlos Di Sarli’yi, arkadaşlarını  ve Di Sarli etkisi ile gelişen Melodik Tangoları dinleyeceğiz. Carlos Di Sarli (1903-1960) Arjantin’in Bahia Blanca şehrinde İtalyan asıllı bir ailenin sekizinci çocuğu olarak doğdu. Vaftizinde verilen Cayetano adını sonradan Carlos ile değiştirmiştir. Kardeşlerinin çoğu ve dedesi müzisyenlerdi, kendisi de müzik yaşamını tercih etti. 13 yaşında babasının silah dükkanında geçirdiği bir kaza ile tek gözünü kaybetti. Ailesi ile yaşadığı tatsızlıklar üstüne Bahia Blanca’dan ayrılarak Arjantin’de turneye çıktı. Cafelerde ve sessiz sinemalarda piyano çaldı. Tango ile tanışana kadar Debussy, Liszt, Chopin gibi büyük ustaların bestelerini yorumladı. İlk Tango bestesi Meditacion’u 1919’da yaptı ve bu bestesi Fresedo, Canaro ve Maglio tarafından icra edildi. 1932’de orkestrası ile yollarını ayırıp Juan Cambareri ile kısa bir süre de olsa beraber çaldı. Bu dönem...